Owrzodzenia skóry – przyczyny, rodzaje i leczenie ran przewlekłych
Potrzebujesz recepty, zwolnienia lub konsultacji lekarskiej?
Zamów terazOwrzodzenia skóry to głębokie ubytki tkanek obejmujące naskórek i skórę właściwą, powstające najczęściej w wyniku zaburzeń krążenia, ucisku lub powikłań cukrzycy. Mają charakter przewlekły i wymagają kompleksowego leczenia przyczynowego oraz miejscowego. Nieleczone mogą prowadzić do zakażeń ogólnoustrojowych i martwicy.
- Najczęściej są skutkiem przewlekłej niewydolności żylnej lub cukrzycy
- Różnicuje się owrzodzenia żylne, tętnicze, odleżynowe i cukrzycowe
- Leczenie obejmuje kompresjoterapię, oczyszczanie rany i opatrunki specjalistyczne
- Powikłania mogą obejmować bakteriemię i transformację nowotworową
Zobacz też: Sucha skóra (xerosis) – przyczyny, objawy i skuteczna pielęgnacja
Jak przewlekła niewydolność żylna prowadzi do powstawania owrzodzeń żylnych?
Owrzodzenia skóry w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ) rozwijają się na skutek utrzymującego się nadciśnienia żylnego i zaburzeń mikrokrążenia.
Długotrwałe zaleganie krwi w żyłach kończyn dolnych prowadzi do uszkodzenia śródbłonka, przesięku osocza do tkanek i przewlekłego stanu zapalnego. W efekcie dochodzi do degradacji skóry i powstania ubytku, najczęściej w okolicy kostki przyśrodkowej.
Owrzodzenia żylne charakteryzują się płytkim dnem, nieregularnymi brzegami oraz obecnością wysięku. Leczeniem z wyboru jest kompresjoterapia, która zmniejsza ciśnienie żylne i poprawia powrót krwi do serca.
Czym różnią się owrzodzenia tętnicze od żylnych?
Owrzodzenia tętnicze powstają w wyniku niedokrwienia i niedotlenienia tkanek, zwykle w przebiegu miażdżycy tętnic kończyn dolnych.
Zmniejszony przepływ krwi prowadzi do martwicy i głębokiego ubytku o wyraźnych, ostro odgraniczonych brzegach. Rany są bolesne, a skóra wokół nich jest chłodna i blada.
W przeciwieństwie do zmian żylnych kompresjoterapia w tej grupie pacjentów jest przeciwwskazana bez wcześniejszej oceny wskaźnika kostka–ramię. Leczenie koncentruje się na poprawie perfuzji, często z udziałem chirurgii naczyniowej.

Jak powstają owrzodzenia cukrzycowe i odleżynowe?
Owrzodzenia cukrzycowe są powikłaniem przewlekłej hiperglikemii i stanowią kluczowy element zespołu stopy cukrzycowej.
Neuropatia cukrzycowa prowadzi do utraty czucia bólu, co sprzyja powstawaniu mikrourazów. Angiopatia cukrzycowa pogarsza ukrwienie, utrudniając gojenie. W efekcie nawet niewielkie uszkodzenie skóry może przekształcić się w przewlekłą ranę.
Owrzodzenia odleżynowe rozwijają się wskutek długotrwałego ucisku i niedotlenienia tkanek u osób unieruchomionych. Najczęściej lokalizują się w okolicy kości krzyżowej, pięt i łokci.
W obu przypadkach kluczowe znaczenie mają:
- Odciążenie miejsca ucisku
- Kontrola glikemii
- Regularna ocena rany
- Wczesne wdrożenie leczenia miejscowego
Jak wygląda leczenie – debridement, opatrunki specjalistyczne i antybiotyki?
Leczenie owrzodzeń skóry wymaga usunięcia martwych tkanek oraz stworzenia optymalnych warunków do gojenia.
Debridement (oczyszczanie rany) może mieć charakter chirurgiczny, enzymatyczny lub autolityczny. Usunięcie martwicy zmniejsza ryzyko zakażenia i stymuluje proces naprawczy.
Opatrunki specjalistyczne dobiera się w zależności od ilości wysięku i fazy gojenia. Preparaty hydrożelowe, piankowe czy alginianowe pomagają utrzymać wilgotne środowisko rany. Antybiotyki stosuje się wyłącznie w przypadku klinicznych objawów zakażenia, takich jak wysięk ropny czy objawy ogólnoustrojowe.
W zaawansowanych przypadkach rozważa się przeszczep skóry. Nieleczone rany mogą prowadzić do bakteriemii, a przewlekłe owrzodzenie może ulec transformacji nowotworowej, określanej jako owrzodzenie Marjolina.

Sekcja pytań i odpowiedzi
Czy każde owrzodzenie wymaga antybiotyku?
Nie. Antybiotyki są wskazane wyłącznie w przypadku potwierdzonego zakażenia.
Jak długo goi się owrzodzenie żylne?
Proces może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, zależnie od skuteczności kompresjoterapii i stanu ogólnego pacjenta.
Czy owrzodzenia cukrzycowe są groźne?
Tak, mogą prowadzić do amputacji, jeśli nie zostaną wcześnie rozpoznane i leczone.
Czy rana przewlekła może przekształcić się w nowotwór?
Rzadko, ale przewlekłe, wieloletnie owrzodzenia mogą ulec transformacji nowotworowej.
Źródła:
- O’Meara S et al. Compression for venous leg ulcers. Cochrane Database of Systematic Reviews.
- Armstrong DG et al. Diabetic foot ulcers and their recurrence. New England Journal of Medicine.
- NICE Guidelines. Chronic wounds: management and prevention.
- Sen CK et al. Human skin wounds: a major and snowballing threat to public health. Wound Repair and Regeneration.